១. វាលស្រែ ខ្យល់អាកាស និងកិច្ចការងារដែលជាការលេងកម្សាន្ត
នៅស្រុកកំពង់ត្របែក នារដូវប្រាំង វាលស្រែប្រែពណ៌ក្រហមច្រាលដាច់កន្ទុយភ្នែក។ កាលនោះ កិច្ចការចម្បងរបស់ក្មេងប្រុសស្រុកស្រែដូចជាយើង គឺការ **"ឃ្វាលគោក្របី"**។ យើងមិនដែលត្អូញត្អែរថាហត់នឿយទេ ព្រោះវាលស្រែគឺជាទីលានលេងកីឡាដ៏ធំ។ ការដើរកាត់វាលស្មៅ ច្រូតស្មៅឱ្យគោ និងការដេញចាប់គ្នាលើខ្នងក្របី គឺជាសេចក្តីសុខដែលប្រាក់វាល់លានមិនអាចទិញបាន។
អ្វីដែលរំភើបបំផុត គឺការ **"លូករូងចាប់ត្រី"** តាមប្រឡាយទឹកដែលចាប់ផ្តើមស្រក។ ពេលខ្លះត្រូវលូកចូលក្នុងរន្ធភក់ជ្រៅៗ សង្ឃឹមថាបានត្រីក្រាញ់ ឬត្រីផ្ទក់ តែបែរជាត្រូវ **"ក្តាមកៀបដៃ"** លោតកញ្ជ្រោលម្នាក់ឯងទាំងឈឺផងទាំងចង់សើចផង។ ស្នាមរបួស និងភាពប្រឡាក់ប្រឡូកដោយភក់ គឺជាមេដាយនៃភាពក្លាហានរបស់ក្មេងៗសម័យនោះ។
២. រដូវទឹកឡើង៖ ឋានសួគ៌នៃមច្ឆាជាតិ
នៅពេលរដូវវស្សាមកដល់ ទឹកជំនន់ពីទន្លេមេគង្គបានហូរចាក់មកលើវាលស្រែស្រុកកំពង់ត្របែក ក្លាយជាសមុទ្រទឹកសាបដ៏ធំធេង។ នេះជាពេលវេលាដែលសប្បាយបំផុត! យើងនាំគ្នាហែលទឹកប្រឡាយយ៉ាងក្អាកក្អាយ លោតទឹកពីលើស្ពាន ឬមែកឈើ។ រូបភាពនៃការដាក់មង បង្កៃត្រី និងការលើកទ្រូ គឺជាទិដ្ឋភាពដ៏រស់រវើក។ ត្រីដែលរកបានមក មិនត្រឹមតែសម្រាប់ធ្វើម្ហូបក្នុងគ្រួសារទេ តែវាគឺជាលទ្ធផលនៃកម្លាំងញើសឈាមដែលធ្វើឱ្យយើងមានមោទនភាពចំពោះខ្លួនឯងខ្លាំងណាស់។
៣. រាត្រីកណ្តាលវាល និងទូរទស្សន៍សខ្មៅ "ចាប់អាគុយ"
បើងាកមកមើលការកម្សាន្តវិញ អ្នកកើតទសវត្សរ៍ ៩០ ឬដើមឆ្នាំ ២០០០ ប្រាកដជាដឹងច្បាស់។ កាលនោះ ផ្ទះណាមានទូរទស្សន៍សខ្មៅ ចាប់អាគុយ គឺជា "រោងភាពយន្ត" ប្រចាំភូមិ។ យប់ឡើង ក្មេងចាស់ប្រុសស្រី នាំគ្នាកាន់កន្ទេល កាន់ធូបមូស មកអង្គុយត្រៀបត្រាពេញក្រោមផ្ទះគេ ដើម្បីតាមដានសាច់រឿងភាគចិនដែលល្បីៗដូចជា៖
* **តុលាការមុខដែក ប៉ាវចិន៖** រង់ចាំមើលឈុតប្រហារជីវិត និងយុត្តិធម៌ដ៏អស្ចារ្យ។
* **ស៊ុនអ៊ូខុង៖** ក្មេងៗនាំគ្នាធ្វើដំបង រៀនសូត្រមន្ត ក្លែងខ្លួនជាស្វាសួគ៌។
* **ព្រះរស់ជីកុង៖** សើចសប្បាយនឹងភាពប៉ិនប្រសប់ និងចរិតប្លែកៗរបស់លោកម្ចាស់ជីកុង។
យើងដើរតួតាមសាច់រឿង យកមែកឈើមកធ្វើជាដាវ យកក្រមាដែលម៉ែទិញឱ្យមកធ្វើជាអាវគ្រង រត់ដេញគ្នាយ៉ាងសប្បាយកប់យោល។
៤. ភាពយន្តតុក្កតា៖ មូលហេតុនៃ "រំពាត់ម៉ែ"
បើនិយាយពីពេលថ្ងៃវិញ គឺសម័យកាលតុក្កតាល្បីៗដែលចាក់តាមប៉ុស្តិ៍ទទក ឬប៉ុស្តិ៍លេខ៣ និងលេខ ៥។ យើងជក់ចិត្តដកកមិនរួចជាមួយ៖
* **សាំបា (Simba) និង ព្រះនាងហ្សេរ៉ាហ្សាដ៖** នាំយើងទៅកាន់ពិភពផ្សងព្រេង។
* **Tom and Jerry៖** សើចចុកពោះម្នាក់ឯង។
* **Power Rangers (ស្រមោចខ្មៅ)៖** ការប្រយុទ្ធដ៏អស្ចារ្យដែលក្មេងៗគ្រប់គ្នាប្រាថ្នាចង់មានកម្លាំងវិសេស។
* **ឈីងចាំង (Shin-chan)៖** តួអង្គក្រមិចក្រមើមដែលធ្វើឱ្យយើងជក់ចិត្តសឹងតែភ្លេចបាយភ្លេចទឹក។
ជារឿងធម្មតា សម័យនោះ ឱ្យតែវក់មើលតុក្កតាភ្លេចរកគោ ឬភ្លេចទៅរៀន គឺមិនរួចខ្លួនពី "រំពាត់ផ្ដៅ" ឬ "មែកសង្កែ" របស់ពុកម៉ែឡើយ។ គាត់ដើររកដល់ផ្ទះគេ ស្រែកហៅទាំងកំហឹង តែវាគឺជាការប្រដៅដែលពោរពេញដោយក្ដីស្រឡាញ់ និងការបារម្ភ។
៥. សេចក្ដីសន្និដ្ឋាន៖ ក្រីក្រទ្រព្យ តែសម្បូរស្នាមញញឹម
ជីវិតនៅភូមិបន្ទារបុស្ស កាលពី ២០ ឆ្នាំមុន បើធៀបនឹងបច្ចុប្បន្ន គឺខុសគ្នាដូចមេឃនិងដី។ យើងគ្មានអ៊ីនធឺណិតល្បឿនលឿន គ្មានម៉ាស៊ីនត្រជាក់ និងគ្មានលុយកាក់ចាយវាយហូរហៀរទេ ប៉ុន្តែអ្វីដែលយើងមានលើសលប់ គឺ **"ភាពស្និទ្ធស្នាល"** និង **"សេចក្តីសុខក្នុងចិត្ត"**។ ភាពផ្អែមល្ហែមនៃខ្យល់អាកាសស្រុកស្រែ និងសម្លេងសើចក្អាកក្អាយជុំគ្នា គឺជាឱសថទិព្វដែលជួយឱ្យយើងធំធាត់ឡើងដោយមានសុខភាពផ្លូវចិត្តល្អ។
ចុះអ្នកវិញ? តើអ្នកមានការចងចាំអ្វីខ្លះ កាលពីវ័យកុមារនៅស្រុកកំណើតរបស់អ្នក? តើអ្នកធ្លាប់ត្រូវក្តាមកៀបដៃ ឬត្រូវម៉ែកាន់រំពាត់ដើររកដូចខ្ញុំដែរឬទេ? សូមចែករំលែករឿងរ៉ាវរបស់អ្នកក្នុង Comments ខាងក្រោម ដើម្បីរំលឹកអនុស្សាវរីយ៍ជាមួយគ្នា!
**អត្ថបទដោយ៖ Andrew Chhai (Blogger)**
*រក្សាសិទ្ធិគ្រប់យ៉ាង - ការចងចាំដែលមិនចេះរីងស្ងួត*
**សំណួរទៅកាន់អ្នកអាន៖** តើខ្សែភាពយន្ត ឬតុក្កតាមួយណាដែលធ្វើឱ្យអ្នក "ជក់"ខ្លាំងជាងគេ កាលពីនៅក្មេង?
Post a Comment
Post a Comment