រាត្រីខែពេញវង់ឆ្នាំ២០២៥ នៅក្នុងក្លឹបកម្សាន្តមួយក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ សេដ្ឋាអាយុ ៣៥ឆ្នាំ កំពុងអង្គុយផឹកស៊ីយ៉ាងសប្បាយរីករាយជាមួយមិត្តភក្តិ និងស្រីស្នេហ៍របស់គាត់ឈ្មោះ ម៉ាលី។ សំឡេងតន្ត្រីលាន់ឮ ផ្សំជាមួយនឹងសំណើចសប្បាយរបស់ពួកគេ។ 

"សេដ្ឋា! លើកមួយកែវទៀតមក! យប់នេះសប្បាយណាស់!" សុខុមជាមិត្តភក្តិរបស់សេដ្ឋាស្រែក។

"អូខេៗ! ថ្ងៃនេះអញ Pay ! ពួកឯងផឹកឲ្យអស់ចិត្តទៅ!" សេដ្ឋាតបទាំងសើច ហើយអោបម៉ាលីយ៉ាងស្និទ្ធស្នាល។

"សេដ្ឋា! ម៉េចក៏ឯងមកផឹកស៊ីរាល់យប់អ៊ីចឹង? ប្រពន្ធឯងមិនទាន់ដេកទេដឹង! យប់ជ្រៅហើយ!" ម៉េងជាមិត្តម្នាក់ទៀតនិយាយលេងសើច។

"កុំខ្វល់រឿងប្រពន្ធអញ! យប់នេះអញសប្បាយ! គ្មានអ្នកណាមកឃាត់អញបានទេ!" សេដ្ឋាឆ្លើយទាំងស្រវឹង។ "ម៉ាលី! អូនផឹកអីទៀត?"

"អូនផឹកអ្វីក៏បានដែរ! សំខាន់ឲ្យតែនៅក្បែរបង!" ម៉ាលីតបទាំងញញឹម។

នៅផ្ទះល្វែងតូចមួយ លំអងអាយុ ៣២ឆ្នាំ កំពុងឱបកូនស្រីអាយុ ៥ឆ្នាំ ទាំងទឹកភ្នែកហូរស្រក់។ នាងនឹកឃើញដល់ទង្វើរបស់សេដ្ឋាដែលតែងតែផឹកស៊ី មិនដែលយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះគ្រួសារ ហើយថែមទាំងប្រើអំពើហិង្សាលើនាងទៀតផង។ លើសពីនេះទៅទៀត នាងបានដឹងថា សេដ្ឋាមានស្រីស្នេហ៍។

"ម៉ាក់ៗ ម៉ាក់យំអី?" កូនស្រីតូចសួរទាំងអួលដើមក។

"ម៉ាក់មិនអីទេកូនសម្លាញ់" លំអងតបទាំងញញឹមខ្សោយ។

យប់កាន់តែជ្រៅ សេដ្ឋាក៏ត្រឡប់មកផ្ទះវិញក្នុងសភាពស្រវឹងជោកជាំ។ គាត់ចូលមកដល់ផ្ទះក៏ស្រែកឡូឡា។

"នាងឯងធ្វើអីហ្នឹង? ម៉េចមិនរៀបចំអាហារឲ្យប្តី?" សេដ្ឋាស្រែកទាំងកំហឹង។

"បងឯងផឹកស៊ីរាល់ថ្ងៃ មិនដែលគិតដល់ប្រពន្ធកូនទេឬ? ហើយថែមទាំងមានស្រីទៀតផង!" លំអងតបទាំងទឹកភ្នែក។

"កុំមកបង្រៀនប្តី  អញចង់ធ្វើអីក៏ធ្វើដែរ!" សេដ្ឋាស្រែក ហើយលើកដៃវាយលំអង។

"ល្មមហើយបង! ខ្ញុំទ្រាំលែងបានទៀតហើយ! បងឯងគិតតែពីសប្បាយជាមួយស្រីស្នេហ៍ មិនដែលគិតដល់គ្រួសារ! បងឯងប្រើអំពើហិង្សាលើខ្ញុំ! ខ្ញុំមិនមែនជាតុក្កតាឲ្យបងឯងវាយធ្វើបាបទេ!" លំអងនិយាយទាំងម៉ឺងម៉ាត់។

សេដ្ឋាស្ងាត់មាត់ គាត់ភ្ញាក់ខ្លួននឹងទង្វើរបស់ខ្លួន។ គាត់សម្លឹងមើលភរិយា និងកូនស្រីទាំងទឹកភ្នែក។

"អូន...បងសុំទោស...បងខុសហើយ..." សេដ្ឋានិយាយទាំងអួលដើមក។

"ហួសពេលហើយបង! ខ្ញុំសុំលែងលះ!" លំអងនិយាយទាំងម៉ឺងម៉ាត់ រួចក៏ឱបកូនស្រីដើរចេញពីផ្ទះ។

អ្នកជិតខាងឈ្មោះ ចាន់ថន ដែលបានឮសំឡេងឈ្លោះប្រកែកគ្នានោះក៏ចេញមកសួរនាំ។

"មានរឿងអីហ្នឹងលំអង? ម៉េចបានយំអ៊ីចឹង?" ចាន់ថនសួរទាំងបារម្ភ។

"បងសេដ្ឋាគាត់វាយខ្ញុំទៀតហើយបង! គាត់មានស្រីទៀតផង! ខ្ញុំទ្រាំលែងបានទៀតហើយ!" លំអងឆ្លើយទាំងទឹកភ្នែក។

"អូ! អាសេដ្ឋាហ្នឹង! វាមិនចេះកែខ្លួនសោះ! ខ្ញុំប្រាប់វាម៉េចក៏មិនស្តាប់!" ចាន់ថននិយាយទាំងខឹង។

លំអងក៏នាំកូនស្រីទៅផ្ទះឪពុកម្តាយរបស់នាង។ នាងបានរៀបរាប់ពីការឈឺចាប់ដែលនាងបានជួបប្រទះ។

"ម៉ាក់! ប៉ា! ខ្ញុំទ្រាំលែងបានទៀតហើយ! ខ្ញុំសុំលែងលះបងសេដ្ឋាហើយ! គាត់មានស្រីទៀតផង!" លំអងនិយាយទាំងយំ។

"កូនធ្វើត្រូវហើយលំអង! ប៉ាម៉ែមិនឲ្យកូនទ្រាំរស់ជាមួយមនុស្សអាក្រក់បែបហ្នឹងទៀតទេ!" ឪពុករបស់លំអងនិយាយទាំងក្តុកក្តួល។

"កូនស្រីម៉ែ! កុំយំអី! ម៉ែនៅជាមួយកូន! ម៉ែនឹងមើលថែចៅស្រីឲ្យល្អ!" ម្តាយរបស់លំអងនិយាយទាំងឱបលំអង។

ប៉ុន្មានខែក្រោយមក សេដ្ឋារស់នៅតែម្នាក់ឯង។ ម៉ាលីក៏ចាកចេញពីគាត់ដែរ។ គាត់បានផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់អាក្រក់របស់គាត់។ គាត់បានរៀនគោរព និងស្រឡាញ់ភរិយា និងកូនស្រីរបស់គាត់។ គាត់បានព្យាយាមសុំទោសលំអង និងកូនស្រីរបស់គាត់។

ទីបំផុត លំអងបានផ្តល់ឱកាសឲ្យសេដ្ឋា។ នាងបានឃើញការផ្លាស់ប្តូររបស់គាត់។ នាងបានឃើញថាគាត់ពិតជាសោកស្តាយចំពោះទង្វើរបស់គាត់។

សេដ្ឋា និងលំអងបានចាប់ផ្តើមជីវិតថ្មីជាមួយគ្នា។ ពួកគេបានរៀនស្រឡាញ់ និងគោរពគ្នាទៅវិញទៅមក។