 សូមស្វាគមន៍មកកាន់ប្លុក AndrewChhai! ថ្ងៃនេះយើងនឹងលើកយកប្រធានបទមួយដែលមនុស្សភាគច្រើនធ្លាប់លួចស្រមៃក្នុងចិត្ត នោះគឺ «ការឆ្លងពេលវេលា» (Time Travel)។ |
តើអ្នកធ្លាប់អង្គុយសម្លឹងមើលរូបថតចាស់ៗ ហើយប្រាថ្នាចង់ត្រឡប់ទៅអតីតកាល ដើម្បីកែប្រែកំហុសដែលធ្លាប់បានធ្វើ ឬចង់និយាយពាក្យសុំទោសទៅកាន់នរណាម្នាក់ដែរឬទេ? ឬមួយក៏អ្នកចង់លោតទៅអនាគត ២០ ឆ្នាំខាងមុខ ដើម្បីមើលថាខ្លួនឯងនឹងមានជីវិតជោគជ័យកម្រិតណា? ក្ដីស្រមៃទាំងនេះហើយ ដែលធ្វើឱ្យប្រធានបទម៉ាស៊ីនពេលវេលា មិនដែលហួសសម័យឡើយនៅក្នុងវិស័យភាពយន្ត។
១. ក្ដីស្រមៃ និងភាពជក់ចិត្តតាមរយៈរឿង «ម៉ាស៊ីនពេលវេលា» (A Step into the Past)
បើនិយាយពីរឿងឆ្លងពេលវេលា សម្រាប់អ្នកគាំទ្ររឿងហុងកុង TVB ច្បាស់ជាមិនអាចបំភ្លេចបាននូវរឿងភាគខ្នាតធំប្រចាំឆ្នាំ ២០០១ គឺរឿង "ម៉ាស៊ីនពេលវេលា" ដែលសម្ដែងដោយកំពូលតារាប្រុស លោក គូ ធានឡឺ (Louis Koo)។
នៅក្នុងសាច់រឿងនេះ លោក គូ ធានឡឺ សម្ដែងជាតួឯកឈ្មោះ ហុង សៀវឡុង ជាមន្ត្រីប៉ូលិសពិសេស (VIPPU) នាសម័យទំនើប ដែលត្រូវបានគេជ្រើសរើសឱ្យចូលរួមក្នុងគម្រោងសម្ងាត់មួយ ដើម្បីសាកល្បងម៉ាស៊ីនពេលវេលា។ គោលដៅរបស់គេ គឺធ្វើដំណើរត្រឡប់ទៅកាន់សម័យរាជវង្សឈិន កាលពីជាងពីរពាន់ឆ្នាំមុន ដើម្បីថតរូបអធិរាជ ឈិន ស៊ីហ័ង ពេលឡើងគ្រងរាជ្យ ហើយត្រឡប់មកវិញ។
ប៉ុន្តែរឿងរ៉ាវមិនងាយស្រួលដូចការគិតឡើយ! ម៉ាស៊ីនមានបញ្ហា ធ្វើឱ្យ ហុង សៀវឡុង ធ្លាក់ទៅមុនកាលកំណត់ ហើយមិនអាចត្រឡប់មកកាន់សតវត្សទី២១ វិញបាន។ គាត់ត្រូវប្រើប្រាស់ចំណេះដឹងសម័យទំនើប ទាំងយុទ្ធសាស្ត្រប្រយុទ្ធ និងគំនិតច្នៃប្រឌិត ដើម្បីរស់រានមានជីវិតក្នុងយុគសម័យសង្គ្រាម។ សាច់រឿងនេះមិនត្រឹមតែផ្ដល់ភាពសប្បាយរីករាយ និងការផ្សងព្រេងប៉ុណ្ណោះទេ តែវាបានបង្រៀនយើងឱ្យស្គាល់ពីទស្សនាទានដ៏សំខាន់មួយគឺ "ឥទ្ធិពលមេអំបៅ" (Butterfly Effect)។
២. តើអ្វីទៅជា "ឥទ្ធិពលមេអំបៅ"?
នៅក្នុងរឿង ហុង សៀវឡុង តែងតែមានការប្រុងប្រយ័ត្នជានិច្ច ព្រោះគាត់ដឹងថា រាល់សកម្មភាពតូចតាចរបស់គាត់នៅក្នុងអតីតកាល សុទ្ធតែអាចកែប្រែប្រវត្តិសាស្ត្រទាំងស្រុង។
ទ្រឹស្ដី "ឥទ្ធិពលមេអំបៅ" មានន័យសាមញ្ញថា៖ "ត្រឹមតែសត្វមេអំបៅមួយក្បាលបក់ស្លាបនៅទ្វីបអាស៊ី អាចបណ្ដាលឱ្យមានខ្យល់ព្យុះនៅទ្វីបអាមេរិក"។
ឧទាហរណ៍៖ បើអ្នកត្រឡប់ទៅអតីតកាល ហើយចៃដន្យដើរជាន់សត្វល្អិតមួយក្បាលស្លាប់ សត្វល្អិតនោះប្រហែលជាចំណីរបស់សត្វស្លាបមួយ ហើយបើគ្មានចំណី សត្វស្លាបនោះក៏ស្លាប់ ឈានទៅដល់ការផ្លាស់ប្ដូរខ្សែសង្វាក់ជីវិត ហើយនៅរាប់រយឆ្នាំក្រោយ មនុស្សសំខាន់ណាម្នាក់ប្រហែលជាមិនបានចាប់កំណើតឡើយ ដែលនេះអាចធ្វើឱ្យពិភពលោកបច្ចុប្បន្នប្រែប្រួលទាំងស្រុង។ ក្នុងរឿង TVB នេះ ហុង សៀវឡុង ត្រូវបង្ខំចិត្តយកក្មេងប្រុសម្នាក់ (ចាវ ផាន) មកបន្លំជា ឈិន ស៊ីហ័ង ដើម្បីរក្សាប្រវត្តិសាស្ត្រកុំឱ្យរលាយបាត់។
៣. ការពិតនៃច្បាប់ធម្មជាតិ និងវិទ្យាសាស្ត្រ
ទោះបីជារឿងភាពយន្តមើលទៅរំភើបយ៉ាងណាក្ដី តែតើក្នុងន័យជាក់ស្ដែងតាមរយៈវិទ្យាសាស្ត្រ ការឆ្លងពេលវេលាអាចធ្វើទៅបានដែរឬទេ?
ចម្លើយគឺ៖ ការត្រឡប់ទៅអតីតកាល គឺស្ទើរតែមិនអាចទៅរួចទេ តែការទៅអនាគត គឺមានសង្ឃឹម!
យោងតាមទ្រឹស្ដីរ៉ឺឡាទីវីតេ (Relativity) របស់កំពូលអ្នកប្រាជ្ញ អាល់ប៊ឺត អាញស្តាញ (Albert Einstein) ពេលវេលាមិនមែនជាអ្វីដែលថេរនោះទេ តែវាដើរទៅមុខជានិច្ចដូចជាខ្សែទឹកហូរ។
* ការធ្វើដំណើរទៅអនាគត៖ តាមទ្រឹស្ដី ប្រសិនបើយើងអាចបង្កើតយានអវកាសដែលអាចហោះហើរក្នុងល្បឿនស្មើនឹងពន្លឺ (ជាង ៣០០,០០០ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយវិនាទី) នោះពេលវេលានឹងដើរយឺតសម្រាប់អ្នក។ ពេលអ្នកហោះហើរបាន ១ឆ្នាំ ហើយត្រឡប់មកផែនដីវិញ ពេលវេលានៅលើផែនដីអាចកន្លងផុតទៅ ៥០ឆ្នាំ បាត់ទៅហើយ។ នេះមានន័យថា អ្នកបានធ្វើដំណើរទៅកាន់អនាគតដោយជោគជ័យ!
* ការត្រឡប់ទៅអតីតកាល៖ វិទ្យាសាស្ត្របានជាប់គាំងនៅត្រង់ចំណុចនេះ ដោយសារវាបង្កើតឱ្យមាន "ភាពផ្ទុយគ្នានៃទ្រឹស្ដីជីតា" (Grandfather Paradox)។ ឧបមាថា អ្នកត្រឡប់ទៅអតីតកាល ហើយរារាំងមិនឱ្យជីតារបស់អ្នកជួបជាមួយជីដូនរបស់អ្នក។ ដូច្នេះ ឪពុក ឬម្ដាយរបស់អ្នកនឹងមិនកើតមកទេ ហើយអ្នកក៏មិនមានវត្តមាននៅលើលោកនេះដែរ។ បើអ្នកមិនបានកើតមកផង តើអ្នកណាជាអ្នកជិះម៉ាស៊ីនពេលវេលាទៅរារាំងជីតារបស់អ្នក? នេះគឺជាភាពប្រឆាំងនឹងច្បាប់ធម្មជាតិដែលមិនទាន់មានអ្នកណាអាចបំបែកបាន។
៤. តើយើងរៀនបានអ្វីខ្លះពីក្ដីស្រមៃមួយនេះ?
មូលហេតុពិតប្រាកដដែលមនុស្សយើងតែងតែស្រមៃចង់បានម៉ាស៊ីនពេលវេលា គឺដោយសារតែយើងមាន "វិប្បដិសារី"។ យើងស្ដាយក្រោយនូវអ្វីដែលយើងធ្វើខុស ឬស្ដាយពាក្យសម្ដីដែលយើងមិនបាននិយាយទៅកាន់មនុស្សដែលយើងស្រលាញ់នៅពេលដែលពួកគេនៅក្បែរ។
អត្ថន័យបង្កប់នៅពីក្រោយសាច់រឿង TVB "ម៉ាស៊ីនពេលវេលា" គឺនៅវគ្គបញ្ចប់ ហុង សៀវឡុង បានសម្រេចចិត្តមិនត្រឡប់មកសម័យទំនើបវិញទេ តែគាត់ជ្រើសរើសរស់នៅសាងគ្រួសារយ៉ាងមានក្ដីសុខក្នុងយុគសម័យបុរាណ។ នេះជាការដាស់តឿនមួយដ៏សាមញ្ញ៖ អតីតកាលគ្រាន់តែជាមេរៀន អនាគតជាក្ដីសង្ឃឹម ឯបច្ចុប្បន្នកាលទើបជាជីវិតពិត។
យើងមិនមានម៉ាស៊ីនពេលវេលាពិតប្រាកដទេ តែយើងមានម៉ាស៊ីនពេលវេលាពីរនៅក្នុងខ្លួនរួចជាស្រេច នោះគឺ "ការចងចាំ" ដែលនាំយើងទៅអតីតកាល និង "ក្ដីស្រមៃ" ដែលនាំយើងទៅអនាគត។ ដូច្នេះ ជំនួសឱ្យការចង់ត្រឡប់ទៅកែប្រែអតីតកាល យើងគួរតែរៀនរស់នៅក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន ធ្វើរឿងគ្រប់យ៉ាងឱ្យបានល្អបំផុត ចេះផ្ដល់តម្លៃ និងក្ដីស្រលាញ់ដល់មនុស្សជុំវិញខ្លួននៅថ្ងៃនេះ នោះយើងនឹងមិនចាំបាច់ត្រូវការម៉ាស៊ីនពេលវេលា ដើម្បីត្រឡប់ទៅកែប្រែវិប្បដិសារីនៅថ្ងៃអនាគតឡើយ។
